Samsara

Ze zeggen, velen geloven, dat we terug komen. Dat we blijven geboren worden, zolang we onsZelf niet volledig hebben gerealiseerd.
Als je gewoon naar je leven van alle dag kijkt, zie je wel dat het klopt. Al is het maar Een leven voor jou, volgens jouw geloof. Je keert steeds weer terug in je zelfde pijn, verdriet, haat, hebzucht, verspilzucht,…
Als je gewoon naar jezelf kijkt, dag in dag uit, word je daar niet echt vrolijker van. Pas als je begint te leren van je leven van alle dag, begint er een zonnestraal door te breken. Ook dat weet je dan.
We volharden ‘graag’ (ik denk door onwetendheid en verlangen) in dezelfde fouten. We volharden in ons gedrag. Daarom keren we dagelijks ook terug in dezelfde (innerlijke) hel, zogezegd.
Zou het niet zo zijn, dat als er sprake is van reïncarnatie dat we ook daarin weer terugkeren?
Je komt dan weer als die zoeker terug. Tevens met de sleur van alle dag.
De hemel ligt in onszelf besloten als we de hel in onszelf durven te trotseren. Als we echt niet meer vluchten, waar dan ook in. We echt bereid zijn de les te leren. Zelfs als er misschien geen les te leren valt… We leren kennen wat we werkelijk zijn. DAT wat altijd al vrij is geweest. De illusie van een zelf achter ons latende.

adam.jpg

Advertenties